BUJA SIĘ CAŁE SĄSIEDZTWO
Muszę się Wam też do czegoś przyznać. AS Koncertowy nie napisał relacji z dwóch tegorocznych koncertów, które odbyły się w kwietniu w ramach Europejskiego Kongresu Gospodarczego. Przed białymi kołnierzykami przez dwa dni wystąpili wtedy Mrozu i Nosowska - były to krótkie max. 40 minutowe występy. Uznałem, że nie jest to warte osobnych relacji, bo nawet koncerty festiwalowe trwają dłużej. Natomiast występ Mroza najpierw mnie zaskoczył, potem wprawił w osłupienie, a już po chwili zdejmowałem marynarę, żeby szaleć pod sceną. Od razu po powrocie do hotelu odpaliłem internet w poszukiwaniu biletów na jego koncert w Warszawie. I z tego miejsca wielki ukłon dla organizatorów wydarzenia w Katowicach, bo już drugi raz pozwalają mi na odkrycie muzyczne (wcześniej duet Matylda & Łukasiewicz). Za rok liczę na coś, co mnie znowu zaskoczy. Biznes z muzyką.
Przenosimy się do październikowego wieczoru na Torwar. Mrozu wyprzedał dwa koncerty dzień po dniu, a jego scena wielkością przypominała te znane z występów Comy, Kwiatu Jabłoni czy Zalewskiego i rozmachem przebijała to z czym przyjeżdżają zagraniczne gwiazdy. Sceny składające się z podestu, płachty za plecami i kilku świateł na krzyż odeszły do lamusa - teraz u nas jest światowo - kilka ekranów za plecami, dwa wielkie po bokach, mnóstwo świateł, scenografia i dbałość o każdy szczegół. Klient ma być zadowolony w 200%.
Na razie struktura koncertu była znakomicie skonstuowana - pomieszanie nowych ("Biały Bez") i starych ("Napad", "Galacticos") kawałków, umiejętne sterowanie emocjami - od spokojnego bujania ("Za Daleko"), do momentów kiedy Torwar dosłownie odlatywał - a tak było np. w "Nogi Na Stół" - już w Katowicach zapamiętałem, że to koncertowy banger. Cała sala śpiewała "na stół nogi, nikt mi nie mówi co robić". A po chwili znów spokojniej - "Odpowiedni Moment", który na płycie Mrozu nagrał z kolejną postacią z Męskiego Grania, niejaką Zalią (która pojawiła się na Torwarze dzień później na wspólny wykon tej piosenki).
Mrozu jak wszechstronny konferansjer zapowiadał kolejne piosenki - mi zapadł w pamięci wstęp przed "Palę W Oknie", w której przyznał się do rzucenia palenia. Ten numer miał świetną oprawę - na ekranach za plecami muzyków pojawił się dom, w którym tlił się ogień w kilku oknach, a na sam koniec cały wirtualny budynek stanął w elektronicznych płomieniach w rytm transowych bitów. Który to już styl muzyczny tego wieczoru?
Chwila oddechu - Mrozu w otoczeniu czterech muzyków zorganizował część akustyczną. Najpierw "Miliony Monet" - numer którego mam wrażenie, że trochę się wstydzi po latach, dlatego szukał miejsca i aranżacji, żeby choć trochę dać mu nowe życie. Potem cudowne "Szerokie Wody", kiedy wokalista złapał za gitarę akustyczną. I na koniec tej części "Anioły" z nowej płyty i jednocześnie ze ścieżki dźwiękowej do filmu "Pojedynek" - w oryginale nagrane i wykonane z Julią Pietruchą. Na Torwarze, Mrozu po raz kolejny dzielnie odśpiewał również żeńskie partie wokalne. Spokojna i liryczna twarz wokalisty również była znakomita.
Po tej odsłonie nastąpił spory fragment koncertu poświęcony kawałkom ze wspomnianej już płyty "Wszystko Czego Chciałem". Najpierw przenieśliśmy się na piaszczyste plaże w "Nie Ma Miejsca Jak Dom", potem "Pół Na Pół" (premierowo pojawiło się na katowickim Kongresie w kwietniu br.) i iście rockandrollowa petarda "Mówisz i Masz" podczas której na scenę wpadł Krzysztof Zalewski. Bardzo pasujący do niego numer. I na koniec tego setu "Bez Dwóch Zdań". Tak, to jest znakomita płyta i będzie wysoko w moim rankingu TOP10 na koniec roku.
Mrozu podlizywał się publiczności mówiąc, że czuje się na Torwarze jak w domu (przed "Nie Ma Miejsca Jak Dom"), że jego publiczność jest jak "Złoto" i na koniec, że wszystko czego chciał jest tu (przed "Wszystko Czego Chciałem"). Oczywiście to wyuczone i wyreżyserowane, ale ego łatwo jest połechtać. A propos utworu "Złoto" - to wtedy ponownie Torwar rozbujał się na maksa. "Wszystko było po coś" jak śpiewa wokalista. Ten hit był po to, żeby zostawić rozbawioną i rozentuzjazmowaną publiczność w głośnym oczekiwaniu na bisy.
Na bis nr 1 tytułowy numer z ostatniego albumu "Wszystko Czego Chciałem", podczas którego pada taka fraza "niech się nie kończy ten karnawał", co dobrze oddaje atmosferę na hali. Na pewno nikt nie chciał wychodzić. A przed nami był m.in. hymn Męskiego Grania "Wolne Duchy" - znów bez gości. A zaraz kolejny rockandrollowy hicior, który pchnął do tańca kilka tysięcy ludzi. "Aura" zawładnęła Torwarem - a nogi same rwały się do tańca. Och jakie to jest dobre - "le, lewituję z Tobą, przez całą noc"- no jak nie, jak tak, jakby powiedział Ferdynand Kiepski (on też był z Wrocławia, tak jak Mrozu 😉)! I ponownie Mrozu zostawił nas w takim niedopowiedzianym entuzjazmie i rozgrzaniu. Na finał poprawił drugim bisem, kolejnym hymnem Męskiego Grania - "Supermoce" - szkoda, że bez Vito Bambino, który ponoć siedział na trybunach.
Co tu dużo gadać. Ten koncert to BEZ DWÓCH ZDAŃ było ZŁOTO i WSZYSTKO CZEGO CHCIAŁEM i potrzebowałem na tamten wieczór. Mrozu korzysta z najlepszych wzorców z historii polskiej piosenki, stosuje mnogość stylów - jazz, musical, rock and roll, blues, hip-hop, dance, które tworzą niesamowitą AURĘ. Należy się tylko cieszyć, że polska muzyka wypłynęła na SZEROKIE WODY i znów nastały dla niej LEPSZE CZASY. Produkcja halowych koncertów tych "męskograniowych" artystów od paru lat przebiła nawet zagraniczne gwiazdy, które wpadają do nas tylko na chwilę i nie zwracają uwagi na oprawę wizualną. Do Mroza na pewno wrócę w przyszłości. Może czas na trasę stadionową?
04. Jak Nie My To Kto
05. Napad
06. Biały Bez
07. Za Daleko
11. Palę W Oknie
22. Aura
Mrozu - wokal
Kacper Stolarczyk - gitara prowadząca
pozostali muzycy w trakcie uzupełniania



Brak komentarzy:
Prześlij komentarz