środa, 21 października 2026

Mrozu - Warszawa @ Torwar, 07.10.2026.

BUJA SIĘ CAŁE SĄSIEDZTWO

Na starość otwieram się na nowe doznania muzyczne. Miałem już krótki flirt z hip-hopem (głównie polskim), czasem lubię posłuchać dobrego popu, dlatego nigdy nie sądziłem, że będę się potrafił zachwycić ... no właśnie, czym? To dobre pytanie, bo artysta zwany Mrozem wymyka się zamknięciu go w jednym gatunku. Jego muzyka to mix popu, jazza, bluesa, rocka, przyprawiona sceniczną charyzmą i wymieszana kilkunastoma muzykami z trąbkami, puzonami, gitarami, perkusją i czym tam jeszcze potraficie sobie wyobrazić. Całość tak nieprawdopodobnie buja, że poderwałaby do zabawy największego sztywniaka. Moja wizyta na Torwarze, to kolejna odsłona zgłębiania fenomenu artystów powiązanych z Męskim Graniem i ... czegoś jeszcze. 

Muszę się Wam też do czegoś przyznać. AS Koncertowy nie napisał relacji z dwóch tegorocznych koncertów, które odbyły się w kwietniu w ramach Europejskiego Kongresu Gospodarczego. Przed białymi kołnierzykami przez dwa dni wystąpili wtedy Mrozu i Nosowska - były to krótkie max. 40 minutowe występy. Uznałem, że nie jest to warte osobnych relacji, bo nawet koncerty festiwalowe trwają dłużej. Natomiast występ Mroza najpierw mnie zaskoczył, potem wprawił w osłupienie, a już po chwili zdejmowałem marynarę, żeby szaleć pod sceną. Od razu po powrocie do hotelu odpaliłem internet w poszukiwaniu biletów na jego koncert w Warszawie. I z tego miejsca wielki ukłon dla organizatorów wydarzenia w Katowicach, bo już drugi raz pozwalają mi na odkrycie muzyczne (wcześniej duet Matylda & Łukasiewicz). Za rok liczę na coś, co mnie znowu zaskoczy. Biznes z muzyką.

Przenosimy się do październikowego wieczoru na Torwar. Mrozu wyprzedał dwa koncerty dzień po dniu, a jego scena wielkością przypominała te znane z występów Comy, Kwiatu Jabłoni czy Zalewskiego i rozmachem przebijała to z czym przyjeżdżają zagraniczne gwiazdy. Sceny składające się z podestu, płachty za plecami i kilku świateł na krzyż odeszły do lamusa - teraz u nas jest światowo - kilka ekranów za plecami, dwa wielkie po bokach, mnóstwo świateł, scenografia i dbałość o każdy szczegół. Klient ma być zadowolony w 200%.  

 
Mrozu wystąpił z tak dużym zespołem, że nie jestem w stanie wymienić ich wszystkich z nazwiska, tak jak to robię tradycyjnie na koniec każdej relacji - może z czasem uzupełnię. I już od pierwszego "Naturalnego Highu", wszystko brzęczało jak trzeba - ilość dęciaków robiła piorunujące wrażenie. A to dopiero początek - zarówno koncertu, jak i promowania całkiem dobrej nowej płyty pn. "Wszystko Czego Chciałem". A z niej m.in. świetny kawałek "Lepsze Czasy" - ja nie mogłem już wysiedzieć i do zwyczajowego tupania nóżką, dodałem dzikie i nieskoordynowane pląsy. Dalej "Jak Nie My To Kto" - niech pierwszy rzuci kamieniem, kto tego numeru nigdy nie słyszał?

Na razie struktura koncertu była znakomicie skonstuowana - pomieszanie nowych ("Biały Bez") i starych  ("Napad", "Galacticos") kawałków, umiejętne sterowanie emocjami - od spokojnego bujania ("Za Daleko"), do momentów kiedy Torwar dosłownie odlatywał - a tak było np. w "Nogi Na Stół" - już w Katowicach zapamiętałem, że to koncertowy banger. Cała sala śpiewała "na stół nogi, nikt mi nie mówi co robić". A po chwili znów spokojniej - "Odpowiedni Moment", który na płycie Mrozu nagrał z kolejną postacią z Męskiego Grania, niejaką Zalią (która pojawiła się na Torwarze dzień później na wspólny wykon tej piosenki). 

Mrozu jak wszechstronny konferansjer zapowiadał kolejne piosenki - mi zapadł w pamięci wstęp przed "Palę W Oknie", w której przyznał się do rzucenia palenia. Ten numer miał świetną oprawę - na ekranach za plecami muzyków pojawił się dom, w którym tlił się ogień w kilku oknach, a na sam koniec cały wirtualny budynek stanął w elektronicznych płomieniach w rytm transowych bitów. Który to już styl muzyczny tego wieczoru?

Chwila oddechu - Mrozu w otoczeniu czterech muzyków zorganizował część akustyczną. Najpierw "Miliony Monet" - numer którego mam wrażenie, że trochę się wstydzi po latach, dlatego szukał miejsca i aranżacji, żeby choć trochę dać mu nowe życie. Potem cudowne "Szerokie Wody", kiedy wokalista złapał za gitarę akustyczną. I na koniec tej części "Anioły" z nowej płyty i jednocześnie ze ścieżki dźwiękowej do filmu "Pojedynek" - w oryginale nagrane i wykonane z Julią Pietruchą. Na Torwarze, Mrozu po raz kolejny dzielnie odśpiewał również żeńskie partie wokalne. Spokojna i liryczna twarz wokalisty również była znakomita. 

Po tej odsłonie nastąpił spory fragment koncertu poświęcony kawałkom ze wspomnianej już płyty "Wszystko Czego Chciałem". Najpierw przenieśliśmy się na piaszczyste plaże w "Nie Ma Miejsca Jak Dom", potem "Pół Na Pół" (premierowo pojawiło się na katowickim Kongresie w kwietniu br.) i iście rockandrollowa petarda "Mówisz i Masz" podczas której na scenę wpadł Krzysztof Zalewski. Bardzo pasujący do niego numer. I na koniec tego setu "Bez Dwóch Zdań". Tak, to jest znakomita płyta i będzie wysoko w moim rankingu TOP10 na koniec roku.

Mrozu podlizywał się publiczności mówiąc, że czuje się na Torwarze jak w domu (przed "Nie Ma Miejsca Jak Dom"), że jego publiczność jest jak "Złoto" i na koniec, że wszystko czego chciał jest tu (przed "Wszystko Czego Chciałem"). Oczywiście to wyuczone i wyreżyserowane, ale ego łatwo jest połechtać. A propos utworu "Złoto" - to wtedy ponownie Torwar rozbujał się na maksa. "Wszystko było po coś" jak śpiewa wokalista. Ten hit był po to, żeby zostawić rozbawioną i rozentuzjazmowaną publiczność w głośnym oczekiwaniu na bisy. 

Na bis nr 1 tytułowy numer z ostatniego albumu "Wszystko Czego Chciałem", podczas którego pada taka fraza "niech się nie kończy ten karnawał", co dobrze oddaje atmosferę na hali. Na pewno nikt nie chciał wychodzić. A przed nami był m.in. hymn Męskiego Grania "Wolne Duchy" - znów bez gości. A zaraz kolejny rockandrollowy hicior, który pchnął do tańca kilka tysięcy ludzi. "Aura" zawładnęła Torwarem - a nogi same rwały się do tańca. Och jakie to jest dobre - "le, lewituję z Tobą, przez całą noc"- no jak nie, jak tak, jakby powiedział Ferdynand Kiepski (on też był z Wrocławia, tak jak Mrozu 😉)! I ponownie Mrozu zostawił nas w takim niedopowiedzianym entuzjazmie i rozgrzaniu. Na finał poprawił drugim bisem, kolejnym hymnem Męskiego Grania - "Supermoce" - szkoda, że bez Vito Bambino, który ponoć siedział na trybunach.

Co tu dużo gadać. Ten koncert to BEZ DWÓCH ZDAŃ było ZŁOTO i WSZYSTKO CZEGO CHCIAŁEM i potrzebowałem na tamten wieczór. Mrozu korzysta z najlepszych wzorców z historii polskiej piosenki, stosuje mnogość stylów - jazz, musical, rock and roll, blues, hip-hop, dance, które tworzą niesamowitą AURĘ. Należy się tylko cieszyć, że polska muzyka wypłynęła na SZEROKIE WODY i znów nastały dla niej LEPSZE CZASY. Produkcja halowych koncertów tych "męskograniowych" artystów od paru lat przebiła nawet zagraniczne gwiazdy, które wpadają do nas tylko na chwilę i nie zwracają uwagi na oprawę wizualną. Do Mroza na pewno wrócę w przyszłości. Może czas na trasę stadionową? 


Setlista:

01. Naturalny High
02. Galacticos
03. Lepsze Czasy
04. Jak Nie My To Kto
05. Napad
06. Biały Bez
07. Za Daleko
08. Nogi Na Stół
09. Nic Do Stracenia
10. Odpowiedni Moment
11. Palę W Oknie
 
Akustycznie 
12. Miliony Monet
13. Szerokie Wody
14. Anioły
 
15. Nie Ma Miejsca Jak Dom
16. Pół Na Pół
17. Mówisz I Masz (feat. Krzysztof Zalewski)
18. Bez Dwóch Zdań
19. Złoto
 
Bis1: 
20. Wszystko Czego Chciałem
21. Wolne Duchy
22. Aura

Bis2:
23. Supermoce

Skład:
Mrozu - wokal
Kacper Stolarczyk - gitara prowadząca 
pozostali muzycy w trakcie uzupełniania

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz